per مجله دانش و تندرستي در علوم پایه پزشکی 1735-577X 2345-3753 2023-01-08 44 49 10.22100/jkh.v17i4.2469 1999 Hasan Nori Nejad 0 https://orcid.org/0000-0002-0425-0571 Hossein Abednatanzi 1 https://orcid.org/0000-0001-6638-1131 Shahram Soheily 2 https://orcid.org/0000-0003-4407-1890 Mandana Gholami 1 https://orcid.org/0000-0001-8960-4123 - دانشجوی دکتری فیزیولوژی ورزشی، گروه تخصصی تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران. - گروه تخصصی تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران. - گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد شهر قدس، تهران، ایران. مقدمه: فاکتور متمایزکننده رشد (GDF-15) به‌عنوان پیش‌بینی‌کننده عوارض جانبی در بیماران به‌ویژه در انفارکتوس میوکارد و آنژین مزمن و نیز به‌عنوان بیومارکر در حال ظهور برای بیماری تحت بالینی اولیه و پیش‌آگهی برای حوادث قلبی عروقی و مرگ و میر شناخته شده است. در نتیجه GDF-15 به‌عنوان پیش‌گویی‌کننده برای انواع بیماری‌های قلبی عروقی مانند نارسایی قلبی، تحت تأثیر تمرین و فعالیت ورزشی قرار می‌گیرند. هدف مطالعه حاضر بررسی اثر هشت هفته تمرینات مقاومتی، هوازی، ترکیبی بر سطوح سرمی GDF-15 مردان سالمند فعال بود. مواد و روش‌ها: در این مطالعه تعداد آزمودنی 36 نفر به‌صورت تصادفی هدفمند در سه گروه 12 نفری (1- تمرین مقاومتی، 2- تمرین هوازی و 3- تمرین ترکیبی) مورد مطالعه قرار گرفتند. میزان GDF-15 سرمی آزمودنی‌ها با استفاده از روش الایزای ساندویچی توسط کیت‌های مخصوص مطابق با روش درج شده در بروشور کیت ارزیابی و ثبت شد. سپس آزمودنی‌ها به مدت 8 هفته به اجرای پروتکل‌های تمرینی مربوطه پرداختند پس از اتمام تمرینات داده‌های پس آزمون مشابه با شرایط پیش آزمون ارزیابی و ثبت شد. اطلاعات حاصل توسط آزمون t همبسته و آزمون تعقیبی شفه جهت بررسی تغییرات بین گروه‌ها استفاده و در محیط SPSS تحلیل گردید نتایج: نتایج نشان داد پس از اعمال تمرینات هوازی میزان GDF-15 سرمی به میزان 4/6% افزایش معنی‌داری دارد. لیکن پس از تمرینات مقاومتی 05/18% کاهش داشته و پس از تمرینات ترکیبی بدون تغییر معنی‌دار بود. نتیجه‌گیری: نتایج تحقیق حاضر ضمن تأیید ضمنی یافته‌های تحقیقات قبلی، نشان می‌دهد که بر خلاف تصور عمومی جامعه مبنی‌بر تأثیر مثبت اجرای تمرینات هوازی در بهبود فاکتورهای قلبی، حداقل در خصوص فاکتور GDF-15، این اجرای تمرینات مقاومتی است که تأثیر مثبت معنی‌دار داشته و بهبود فاکتورهای خطر به‌ویژه کاهش سطوح سرمیGDF-15 را موجب خواهد شد. Introduction: Growth differentiation factor-15 (GDF-15) is a marker of inflammation, oxidative stress and it is associated with adverse prognosis in cardiovascular disease. GDF-15 as a predictor for various types of cardiovascular diseases such as heart failure, are affected by training and sports activity. The effect of eight weeks of resistance, aerobic, and combined training on the salivary levels of GDF-15  in active older men was investigated. Methods: The 36 cases were randomly divided into three groups of 12 (1. resistance training, 2. aerobic training, and 3. combined training). The serum GDF-15 salivary value in cases was estimated and recorded using a sandwich ELISA by special kits. After eight weeks of training protocols the data were analyzed by paired t-test and Scheffe post hoc test to examine the differences between groups by SPSS software. Results: The results showed that the amount of salivary GDF-15 significantly increased after aerobic exercise by 6.4%, decreased after resistance training by 18.05%, and was unchanged after combination training. Conclusion: Based on our findings, surprisingly, resistance exercise had a positive and significant effect on enhancing risk factors and reducing the salivary levels of GDF-15. https://knh.shmu.ac.ir/index.php/site/article/view/2469