مجله دانش و تندرستي1735-577X2420080318بررسي وضعيت دريافت‌ ريزمغذي‌ها در بستگان درجه‌ يك‌ سالم، ديابتي و دچار اختلال تحمل گلوكز بيماران‌ ديابتي نوع II101510.1234/knh.v2i4.253FAHosseinKhosravi-Broojeniدانشگاه علوم پزشكي زنجان- گروه تغذیه و بیوشیمی. khosravi@zums.ac.irBadrolmolokForghaniMaryamZareSasanHaghighiMasoudAminiAhmadKhosravi20130826مقدمه: با توجه به نقش رژيم غذايي در افزايش خطر بروز ديابت نوع II، اين مطالعه با هدف تعيين وضعيت مصرف ريزمغذي‌ها در الگوي غذايي فاميل درجه يك بيماران ديابتي نوع II به انجام رسيده است.مواد و روش­ها: 210 نفر از افراد فاميل درجه يك بيماران ديابتي نوع II بر مبناي نتايج تست تحمل گلوکز به دو دسته مختل (بیماران ديابتي + بیماران دارای آزمون تحمل گلوکز مختل) و سالم تقسيم­بندي گرديدند. پس از تكميل پرسش­نامه ياد­داشت سه روزه خوراك در اين افراد، ميزان دريافت انرژي روزانه، منيزيم، روي، كلسيم، فسفر، كروميوم و ويتامين‌هاي B1 ,C ,E و B6 با استفاده از نرم­افزار N3 محاسبه و نتايج با آزمون t و سطح معني­داري 05/0 مورد مقايسه قرار گرفت.نتايج: میانگين سن در دو گروه مختل و سـالم به­ترتيب 2/5 ± 9/48 و 7/6 ± 6/43 سال (001/0= P) و میانگین نمایه توده بدنی در دو گروه نیز  7/0 ± 3/29 و 8/0 ± 7/28 كيلوگرم بر مترمربع بود. ميانگين دريافت انرژي، منيزيم، روي، كلسيم، فسفر، كروميوم و ويتامين‌هاي E، C، B1 و B6 در دو گروه تفاوت معني‌داري نداشت (05/0<P).نتيجه­گيري: هرچند تفاوتي بين دريافت ريزمغذي‌ها در دو گروه مشاهده نشده است ولي مقادير دريافت بعضي از ريزمغذي‌ها مانند كروميوم، منيزيم، روي و ويتامين‌ E كم­تر از مقادير توصيه شده مي­باشد. اهميت اين مطلب در