Shahroud University of Medical Masoume Miri journalofknowledgeandhealth@gmail.com mEDRA 202207160409 This dataset was exported with ojs2, version 3.0.0.0.

06 10.22100/jkh.v18i3.3024 https://knh.shmu.ac.ir/index.php/site/article/view/3024 Abstraction Shahroud University of Medical Sciences mEDRA 01 1-71-2724 01 مجله دانش و تندرستي در علوم پایه پزشکی IR 01 1 07 23453753 JD 01 Open Journal Systems (OJS) 07 1735577 JB 18 3 Vol 18, No 3:2023 06 1402 1 8 1 A01 Maral Mahboubi Kancha Mahboubi Kancha , Maral - کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شاهرود، شاهرود، ایران.   2 A01 Hamid Vahedi Vahedi, Hamid - واحد توسعه پژوهش‌های بالینی، بیمارستان امام حسین (ع)، دانشگاه علوم پزشکی شاهرود، شاهرود، ایران. 3 A01 Mohsen Mehrabi ( Mehrabi, Mohsen - گروه نانوفناوری پزشکی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شاهرود، شاهرود، ایران.   01 per 01 در حال حاضر یکی از مرسوم‌ترین روش‌های استعمال دارو، مصرف خوراکی آن است. که نسبت‌به سایر روش‌های معمول مانند تزریق وریدی یا عضلانی راحت‌تر و بدون درد است. اما اثربخشی داروها در این شرایط به‌دلیل رفتارهای فارماکوکینیتیک ضعیف از جمله فراهمی زیستی کم، محیط شدیداً اسیدی معده و آنزیم‌های موجود در آن و همچنین با توجه به ساختارهای حساس مولکول‌های دارویی که ناشی از گروه‌های عاملی آنها است، بسیار محدود است. بنابراین نیاز است داروها در طول مسیر تا رسیدن به مقصد تحویل دارو محافظت شوند. با توجه به محیطی که در طول لوله گوارش وجود دارد مانند اختلاف زیادی که در PH معده و روده وجود دارد، می‌توان نانوحامل‌هایی طراحی کرد که در محیط اسیدی معده مقاوم بوده و تغییرات زیادی از خود نشان ندهند اما در محیط بازی روده دستخوش تغییر شوند و بالعکس. کیتوزان (CS) که یک پلی‌ساکارید کاتیونی است، به‌دلیل ویژگی‌های چسبندگی مخاطی ذاتی و توانایی تعدیل یکپارچگی اتصالات سخت اپیتلیال به‌طور برگشت‌پذیر، به‌صورت گسترده‌ای مورد توجه قرار گرفته است و نیز به‌دلیل ویژگی‌هایی از قبیل زیست سازگاری، زیست تخریب‌پذیری، پایداری بهتر، سمیت کم، روش‌های آماده‌سازی ساده و ملایم و ارایه راهکارهای متنوع برای انتقال دارو، بهینه‌سازی تولید نانوذرات کیتوزان برای انتقال خوراکی مورد بررسی قرار گرفته است. نانوذرات کیتوزان براساس روش‌های مختلفی تهیه و تعیین ویژگی می‌شوند. در این بررسی مشتقات کیتوزان مانند کیتوزان تیوله و کیتوزان کربوکسیله نیز برای افزایش اثربخشی در جذب خوراکی داروها، کنترل مؤثر دوز و همچنیت تکرار دوز کمتر و نیز عوارض جانبی به نسبت کم مورد مطالعه قرار گرفته است. در دو دهه گذشته تحقیقات روی نانوذرات کیتوزان گسترش‌یافته و برای کاربردهای دارویی مختلف مورد توجه قرار گرفته است. در این مطالعه، سنتز نانوذرات کیتوزان، روش‌های مختلف سنتز، مشتقات کیتوزان و ویژگی‌های آنها و همچنین کاربردهای گسترده آنها به‌عنوان حامل‌های تحویل دهانی دارو و اثرات آنها بر انتقال دارو مورد بررسی قرار گرفته است. هدف از این مطالعه توسعه بیشتر این نانوذرات به‌عنوان حامل درمانی و تشخیصی مؤثر در آینده است. 01 Currently, one of the most common ways to use the drug is to take it orally. It is easier and less painful than other common methods, such as intravenous or intramuscular injections. However, the effectiveness of drugs in these conditions is very limited due to poor pharmacokinetic behaviors and the sensitive structures of the drug molecules. Therefore, drugs need to be protected along the way to reach the drug delivery destination. It is important to design nanocarriers that are resistant to the acidic fluid of the stomach while changes in the intestinal fluid due to the environment of the gastrointestinal tract, such as the significant difference in the pH of the gastric and intestines. Chitosan (CS), a cationic polysaccharide, has received widespread attention due to its inherent mucosal adhesion properties, modulation of epithelial tight junction integrity, biocompatibility, biodegradability, improved stability, low toxicity, simple and gentle preparation methods, and various drug delivery solutions. Chitosan nanoparticles are prepared and characterized by different techniques. In addition, chitosan derivatives such as thiolated and carboxylated chitosan have been investigated to increase the effectiveness of oral drug absorption, effective dose control, and reduced side effects. Moreover, the synthesis of chitosan nanoparticles, different synthesis methods, their widespread applications as oral drug delivery carriers, and their effects on drug delivery were investigated. This study aims to further development of these nanoparticles as effective therapeutic and diagnostic carriers in the future. 20220713 81 01 1-71