per مجله دانش و تندرستي در علوم پایه پزشکی 1735-577X 2345-3753 2023-03-19 51 59 10.22100/jkh.v18i1.3047 2497 Fatemeh Sadat Hosseini 0 https://orcid.org/0000-0001-8433-0290 Masud Yunesian 1 https://orcid.org/0000-0002-2870-7433 Firoozeh Akbari-Asbagh 2 https://orcid.org/0000-0001-5365-425X Seyed Hamid Aghaee-Bakhtiari 3 https://orcid.org/0000-0002-6093-7837 - استادیار، گروه زنان و زایمان، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی گلستان، گرگان، ایران. - استاد، گروه بهداشت محیط دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران. - استاد، گروه زنان و زایمان، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران. - استادیار، گروه پژوهشی بیوانفورماتیک، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران/ استادیار، گروه بیوتکنولوژی و نانوتکنولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران. مقدمه: در طی درمان زنان نابارورکاندید لقاح آزمایشگاهی (IVF)، حدود 15 درصد از تخمک‌های به‌دست آمده، نابالغ باقی می‌مانند. بنابراین، یافتن یک رویکرد آزمایشگاهی کارآمد برای قابل استفاده کردن این نوع تخمک‌های نابالغ در بالین، به‌خصوص در زنانی که تعداد تخمک محدودی دارند، اهمیت دارد. یکی از این رویکردها، کشت تخمک نابالغ در شرایط آزمایشگاهی می‌باشد به گونه‌ای که بیان ژن‌های دخیل در بلوغ سیتوپلاسمی تخمک نارس، افزایش یابد. مواد و روش‌ها: از چهل و هشت زن نابارور کاندید لقاح آزمایشگاهی (IVF)، نود و پنج تخمک نارس اهدایی به‌دست آمد و تخمک‌ها به‌طور تصادفی در دو گروه قرار گرفتند: گروه کنترل بدون کشت و گروه مداخله به‌صورت کشت 24 ساعته در شرایط آزمایشگاهی. بعد از تکمیل نمونه‌گیری، تخمک‌های هر دو گروه به‌طور جداگانه فشرده و با روش کمی واکنش زنجیره‌ای پلیمراز (q-PCR) از نظر سطح بیان ژن‌های آدنوزین تری‌فسفات میتوکندری 6 (Mt-ATPase 6) و پروتئین مورفوژنتیک استخوان (BMP15) مقایسه شدند. نتايج: سطح بیان ژن‌های MT-ATPase 6 و BMP15 در گروه مداخله در مقایسه با گروه کنترل به‌ترتیب 12/3± 867/7 و 78/0± 327/6 برابر افزایش معنی‌داری داشت (001/0>P). همچنین براساس تغییرات مورفولوژیکی، 54 درصد تخمک‌های نارس گروه مداخله، تقسیم میوزیس را از سرگیری کرده بودند. نتیجه‌گیری: افزایش بیان دو ژن دخیل در بلوغ سیتوپلاسمی MT-ATP6 و BMP15 پس از کشت 24 ساعته در شرایط آزمایشگاهی، می‌تواند سبب از سرگیری تقسیم میوز در تخمک‌های نارس شود و این روش در زنانی که تخمک محدود دارند، می‌تواند مفید باشد. Introduction: According to previous reports, treatment of infertile women who are candidates for in vitro fertilization (IVF), about 15% of the oocytes remains immature. Therefore, finding an efficient approach to make these types of oocytes usable in the clinic, especially in women with limited oocytes, is necessary. One of these approaches is the laboratory culture of immature oocytes in such a way that the expression of genes involved in cytoplasmic maturation increases. Methods: Forty-eight infertile women candidates for IVF donated their immature oocytes at the time of oocyte retrieval. The obtained immature oocytes were randomly divided into two groups: the control group without in-Vitro culture and the intervention group in the form of 24-hour culture. The total oocytes of both groups (ninety-five immature oocytes) were pooled separately and analyzed by quantitative polymerase chain reaction (q-PCR). Results: The level of expression of MT-ATP6 and BMP15 genes in the intervention group has a significant increase compared to the control group, with a fold change of 7.867± 3.12 and 6.327 ± 0.78, respectively (P<0.001). Furthermore, according to the morphological changes, 54% of the immature oocytes in the intervention group had resumed meiosis. Conclusion: Increasing the expression of two cytoplasmic maturation genes, MT-ATP6 and BMP15 can cause the resumption of meiosis in immature oocytes. Therefore, this strategy can be promising in women with low eggs. https://knh.shmu.ac.ir/index.php/site/article/view/3047