Shahroud University of Medical Masoume Miri journalofknowledgeandhealth@gmail.com mEDRA 202207160409 This dataset was exported with ojs2, version 3.0.0.0.

06 10.22100/jkh.v18i3.3061 https://knh.shmu.ac.ir/index.php/site/article/view/3061 Abstraction Shahroud University of Medical Sciences mEDRA 01 1-71-2724 01 مجله دانش و تندرستي در علوم پایه پزشکی IR 01 1 07 23453753 JD 01 Open Journal Systems (OJS) 07 1735577 JB 18 3 Vol 18, No 3:2023 06 1402 1 8 1 A01 Leila Moezi Moezi , Leila - گروه فارماکولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران.   2 A01 Fatema Pirsalami Pirsalami, Fatema - مرکز تحقیقات علوم اعصاب شیراز، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران. 3 A01 Zahra Esmaili Esmaili, Zahra - مرکز تحقیقات علوم اعصاب، انستیتو نوروفارماکولوژی، دانشگاه علوم پزشکی کرمان، کرمان، ایران.   4 A01 Maryam Moosavi Moosavi, Maryam - مرکز تحقیقات نانوفناوری در علوم زیستی و پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران.   01 per 01 مقدمه: مطالعات قبلی حاکی از آن است که تبدیل کورکومین به فرم نانو ذره می‌تواند موجب افزایش اثر درمانی آن در مدل‌های تشنج شود. نشان داده شده است که تغییرات پروتئین کیناز II وابسته به کلسیم/کالمودولین (CaMKII) با بعضی از مدل‌های تجربی صرع مرتبط است. مطالعه حاضر با هدف بررسی الگوی CaMKII هیپوکامپ متعاقب اثر درمانی نانوکورکومین در مدل تشنج ناشی از پنتیلن تترازول (PTZ) انجام گردید. مواد و روش‌ها: نانوکورکومین (با میانگین قطر ذره 150 نانومتر) بر مبنای آلبومین سرم گاوی تولید شد و در دوزهای 50 و 100 میلی‌گرم/ کیلوگرم به‌صورت خوراکی (گاواژ) به موش‌های سوری نر نژاد NMRI با وزن 30-25 گرم تجویز گردید. یک ساعت بعد PTZ با دوز 85 میلی‌گرم/کیلوگرم به‌صورت داخل صفاقی به حیوان تجویز شد. متعاقب تزریق PTZ داخل صفاقی مدت زمان وقوع میوکلونوس، کلونوس، وقوع تشنج تونیک عمومی ‌و میزان مرگ و میر در موش‌های سوری نر ثبت گردید. پس از بررسی الگوی رفتاری تشنج، حیوانات بیهوش شده کشته شدند و میزان فرم‌های فسفریله و کامل CaMKII هیپوکامپ آنان از طریق روش وسترن بلات تعیین گردید. نتایج: نتایج نشان داد که تجویز خوراکی نانوکورکومین تولیدشده با BSA در دوزهای 50 و 100 میلی‌گرم بر کیلوگرم، در مقایسه با کورکومین طبیعی به‌طور قابل توجهی تشنج متعاقب PTZ را بهبود داد. در همه گروه‌ها تشنج موجب افزایش فسفوریلاسیون CaMKII هیپوکامپ شد و نانوکورکومین آن را تعدیل نکرد. نتیجه‌گیری: یافته‌های این مطالعه نشان داد که اثر درمانی نانوکورکومین در مدل تشنج ناشی از پنتیلن تترازول ارتباطی با تغییر الگوی فعالیت CaMKII هیپوکامپ ندارد. 01 Introduction: Previous studies have shown that converting curcumin into nanoparticles can enhance its therapeutic effect in models of convulsion. Changes in calmodulin-dependent Ca2+/protein kinase (CaMKII) are associated with some experimental models of epilepsy. This study aimed to evaluate the hippocampal CaMKII phosphorylation following the therapeutic effect of nanocurcumin in a model of pentylenetetrazole (PTZ)-induced convulsion. Methods: Nanocurcumin (with an average particle diameter of 150 nm) was produced using bovine serum albumin and was administered orally (gavage) to male NMRI mice weighing 25-30 g at doses of 50 and 100 mg/kg. One hour later, PTZ at a dose of 85 mg/kg was administered intraperitoneally to the animal. Following intraperitoneal PTZ injection, the latency of myoclonus, clonus, general tonic convulsion, and mortality rate were recorded in male mice. After behavioral testing, the anesthetized animals were euthanized, and the levels of phosphorylated and total forms of hippocampal CaMKII were determined by Western blotting technique. Results: The results showed that oral administration of nanocurcumin at doses of 50 and 100 mg/kg significantly improved convulsion induced by PTZ compared with natural curcumin. In all groups, convulsion increased hippocampal CaMKII phosphorylation, and nanocurcumin did not modulate it. Conclusion: The findings of this study showed that the therapeutic effect of nanocurcumin in a model of pentylenetetrazole-induced convulsion was not associated with a change in hippocampal CaMKII activity pattern. 20220713 81 01 1-71