(untitled) (مجله دانش و تندرستي در علوم پایه پزشکی, 2007)
مقدمه: احتراق یكی از مهم‌ترین حوادث ترسناك و وحشت‏آور برای بیمار و اعضای تیم جراحی است كه ممكن است در حین عمل جراحی اتفاق بیفتد. این پژوهش به منظور بررسی میزان آگاهی کارکنان اتاق عمل در ارتباط با منابع احتراق و راه‌های پیشگیری از آن در اتاق ‏عمل انجام شده است.مواد و روش‌ها: در پژوهش توصیفی حاضر، نمونه‏گیری به صورت تمام شماری بوده و نمونه‏های پژوهش شامل كلیه کارکنان تخصصی شاغل در اتاق عمل‌های بیمارستان‌های امام حسین (ع) و فاطمیه شاهرود (تعداد 48 نفر) بودند. در این پژوهش، میزان آگاهی نمونه ها از منابع احتراق (منابع گرمایی، منابع اكسیژن و منابع قابل اشتعال) و راه‌های پیشگیری از بروز حریق در اتاق عمل با استفاده از پرسش‌نامه‌ای طراحی شده در ارتباط با پیشگیری و ایمنی از حریق در اتاق عمل مورد سنجش قرار گرفت. میانگین نمره آگاهی واحدهای مورد پژوهش در زمینه‌های یاد شده در بالا، بر مبنای 100-0 به سه سطح ضعیف، متوسط و خوب تقسیم‌بندی شد. دادهها با استفاده از آزمون‌های آماری توصیفی و استنباطی (تیمستقل، آنالیز واریانس یك‌طرفه و ضریب همبستگی پیرسون) مورد تجزیه و تحلیل و مقایسه قرار گرفت.نتایج: بر اساس نتایج حاصل از پژوهش، بیشترین درصد (9/97%) واحدهای مورد پژوهش، برگزاری برنامه آموزشی در ارتباط با پیشگیری و ایمنی از حریق در اتاق عمل را ضروری عنوان نموده بودند و همگی (100%) این برنامه‌ها را با اهمیت و سودمند می‌دانستند. اغلب (4/85%) واحدهای پژوهش اظهار نموده بودند كه تا به حال دوره آموزشی خاصی در ارتباط با پیشگیری و ایمنی از حریق در اتاق عمل طی نکرده‌اند. میانگین آگاهی کارکنان اتاق عمل در ارتباط با احتراق و پیشگیری از آن در متخصصین بیهوشی 7/15%، تكنسین‌های اتاق عمل 1/13%، تكنسین‌های هوشبری 4/12% و در بین جراحان 9/10% برآورد گردید. دركل 4/60% از کارکنان اتاق عمل دارای سطح آگاهی متوسط، 3/33% ضعیف و 3/6% خوب در ارتباط با احتراق و پیشگیری از آن در اتاق ‏عمل بودند.نتیجهگیری: نتایج پژوهش حاضر نشان داد، متأسفانه اكثر کارکنان اتاق عمل از منابع احتراق و راه‌های پیشگیری از آن آگاهی كافی ندارند. لذا بكارگیری شیوه‏های آموزشی مختلف جهت افزایش آگاهی کارکنان اتاق عمل در ارتباط با پیشگیری و ایمنی از حریق در اتاق عمل پیشنهاد می‌گردد.