(untitled) (مجله دانش و تندرستي در علوم پایه پزشکی, 2015)
مقدمه: عامل نوروتروفیک مشتق از مغز (BDNF) یکی از اعضای خانواده نوروتروفین‌ها است که نقش کلیدی در تنظیم بقا، رشد و حفظ نورون‌ها دارد.BDNF در پاسخ‌های سلولی و مولکولیبه تمرین مشارکت مي‌کند؛ اما آثار مداخلات تمرین برآن هنوز به‌خوبی درک نشده است. بنابراین، هدف این پژوهش، بررسی تأثير تمرین مقاومتی بر میزانعامل نوروتروفیک مشتق از مغز در پلاسمای موش‌های صحرایی بود.مواد و روش‌ها: 40 سر موش صحرايی ماده ویستار به‌طور تصادفی به 2 گروه شاهد و گروه تمرین مقاومتی تقسیم شدند. گروه تمرین مقاومتی شامل گروه یک جلسه تمرین و گروه 4 هفته تمرین بود. بالا رفتن از نردبان همراه با حمل وزنه به‌عنوان تمرین مقاومتی در نظرگرفته شد. هر جلسه تمرین شامل 3 نوبت با 5 تکرار بود. حیوانات، در گروه یک جلسه تمرین،0، 24، 48 و 72 ساعت و در گروه 4 هفته تمرین 24، 48 و 72 ساعت بعد از آخرين جلسه تمرين، بیهوش شدند و خونگیری انجام شد.نتایج: یافته‌های این پژوهش نشان داد که اختلاف سطوح BDNFپلاسما بین دو گروه تمرینی یک جلسه و 4 هفته در مدت زمان 24 ساعت (0=P)، 48 ساعت (001/0=P) و 72 ساعت (002/0=P) معني‌دار است. سطوح BDNF پلاسما به‌دنبال 4 هفته تمرین در مدت زمان 24 و 72 ساعت پس از آخرین جلسه تمرین نسبت‌به گروه کنترل به‌طور معني‌داری كاهش يافت (به‌ترتیب 04/0 P=و 02/0P=). اما، به‌دنبال یک جلسه تمرین در مدت زمان بلافاصله، 24 و 72 ساعت، نسبت‌به گروه کنترل به‌طور معني‌داری افزایش يافت (به‌ترتیب 001/0=P، 009/0=P و 027/0=P).نتیجه‌گیری:تعداد جلسات تمرین مي‌تواند بر سطح نوروتروفین توليد شده در پاسخ به تمرین مقاومتی مؤثر باشد بنابراينتمرین مقاومتی يكي از مدل‌هاي مناسب و مؤثر برای بررسی رفتار مولکولی اين نوروتروفین است.