(untitled) (مجله دانش و تندرستي در علوم پایه پزشکی, 2018)
مقدمه: استفاده بالینی از دوکسوروبیسین (Doxorubicin)) DOX)، که داروی پرکاربردی در درمان انواع سرطان است، بدلیل سمیت قلبی محدود شده است. با وجود توجه فزاینده به نقش محافظتی فعالیت ورزشی بویژه استقامتی با شدت متوسط در مهار سمیت قلبی ناشی از DOX، مطالعات محدودی در مورد تمرین تناوبی هوازی با شدت بالا (AIT (Aerobic High-Intensity Interval Training)) و مکانیسم‌های آن در این زمینه صورت گرفته است. بنابراین، هدف از تحقیق حاضر بررسی تأثیر محافظتی AIT در مقابل تغییرات بیان PGC-1α ناشی از DOX در سلول‌های قلبی رت‌ها است.مواد و روش‌ها: رت‌‌های ویستار نر به طور تصادفی به چهار گروه (هر گروه=6) تقسیم شدند: 1) Control؛ 2) DOX (20 میلی‌گرم/کیلوگرم وزن بدن، داخل صفاقی)؛ 3) AIT (8 هفته، 7 ست 4 دقیقه‌ای با 80-90 درصد VO2max مجزا شده با دوره‌های 3 دقیقه‌ای 65–75 درصد VO2max)؛ و 4)AIT+DOX . بررسی میزان بیان PGC-1α با روش RT-PCR انجام شد. از تجزیه و تحلیل واریانس یک طرفه و سپس آزمون تعقیبی توکی برای بررسی آماری داده‌ها استفاده گردید (α>0/05).نتایج: القای DOX میزان بیان PGC-1α را در بافت قلب کاهش می‌دهد (05/0>P). میزان بیان PGC-1α نیز پس از AIT افزایش یافت (05/0>P). همچنین، AIT قبل از القای DOX نیز موجب افزایش میزان بیان PGC-1α در گروهAIT+DOX نسبت به گروه DOX گردید (05/0>P). بنابراین، AIT می‌تواند موجب مهار تغییرات بیان PGC-1α ناشی از تزریق DOX شود.نتیجه‌گیری: AIT به عنوان استراتژی غیردارویی مناسب می‌تواند از قلب در برابر سمیت قلبی ناشی از القای DOX محافظت کند.