بررسی کفایت برنامه درسی بالینی رشته مامایی در دستیابی دانشجویان به اهداف یادگیری پایه از دیدگاه دانشجویان و اساتید (مجله دانش و تندرستي در علوم پایه پزشکی, 2009)
مقدمه: دستيابي به استانداردهاي حرفهاي در علوم پزشكي و از جمله در حرفه مامايي از طريق حصول اهداف مهارت باليني حرفه صورت ميپذيرد. با توجه به اهمیت برنامه درسی بالینی، مطالعه حاضر با هدف تعیین نظرات دانشجویان و اساتید رشته مامایی در خصوص کفایت برنامه درسی بالینی در دستیابی دانشجویان به اهداف یادگیری پایه طرحریزی و اجرا شده است.مواد و روشها: این پژوهش یک مطالعه توصیفی- تحلیلی است كه در دانشگاه علوم پزشكي شاهرود و در سال 1387 انجام گرديد. نمونههاي پژوهش شامل 57 نفر از دانشجویان سال آخر و 9 نفر از اساتید این رشته بودند. پرسشنامه پژوهش سه درس اختصاصی "بارداری"، زایمان" و "زنان" را با 39 گویه مورد سنجش قرار میداد. پاسخهای افراد شرکتکننده در مقیاس لیکرت از کاملاً تا اصلاً متفاوت بود.نتایج: بررسي و مقايسه دو گروه واحدهاي شركتكننده در پژوهش نشان داد كه آنها ميزان دستيابي به اهداف آمورشي باليني را به شكل متفاوتي ارزيابي نمودند. میانگین نمرات به خود در بین دانشجویان در سه درس فوق بهترتیب 2/18±0/65، 8/24±9/50 و 5/25±4/54 با نمره کل 6/20±7/58 بود. نتایج وجود اختلاف معنادار را بین نمرات دانشجویان و اساتید در سه درس مذکور نشان میدهد. نتیجهگیری: با توجه به نتایج، به نظر میرسد که ایجاد تغییرات وسيع در محیطهای بالینی و آموزشی نظیر جلب همکاری بیشتر پرسنل باليني با سيستم آموزشي و دانشجویان، جلب پذيرش بیماران نسبت به مشارکت بالینی فعالتر دانشجویان در امر درمان ضروري باشد تا به احساس كفايت بيشتري در دانشجويان بيانجامد.