بررسي الگوي خواب و ميزان خواب¬آلودگي در جمعيت بالاي 15 سال شهر شاهرود (مجله دانش و تندرستي در علوم پایه پزشکی, 2010)
مقدمه: با توجه به شيوع نسبتاً بالاي اختلالات خواب در جمعيت عمومي و تأثير آن بر عملكرد ذهني و جسمي افراد، اين مطالعه، با هدف بررسي الگوي خواب و خوابآلودگي روزانه و عوامل مؤثر بر آن در جمعيت شهري شهر شاهرود انجام شده است.مواد و روشها: در اين مطالعه از تعداد 400 نفر نمونه انتخاب شده به روش تصادفي دو مرحلهاي تعداد 377 نفر به يك پرسشنامه 48 سؤالي پاسخ دادند. بهمنظور بررسي ميزان خوابآلودگي از پرسشنامه اپوورث و براي بررسي آپنه خواب و خرخر كردن از يك مقياس 4 درجهاي استفاده شده است.نتايج: ميانگين سني افراد تحت مطالعه 30 سال ميباشد و زنان 3/62% جمعيت تحت مطالعه را تشكيل ميدادند. در اين مطالعه 41% نمونهها بر اساس معيار خوابآلودگي اپوورث  نمره بالاتر از 6 كسب نموده و 9/13% آنها داراي خوابآلودگي وسيع روزانه بودند (نمره بالاتر از 10). ميانگين نمره خوابآلودگي برابر 2/6 با انحراف معيار 8/3 گزارش شده و 6/1% افراد بر اساس علايم مبتلا به آپنه خواب بودند. 12% نمونهها كمتر از 6 ساعت در شبانهروز ميخوابيدند و ميانگين و ميانه زمان بيدار شدن از خواب، ساعت 7 صبح ميباشد و بيش ار 40% افراد بعد از ساعت 12 شب ميخوايند.نتيجهگيري: با توجه به شيوع بالاي اختلالات خواب افزايش آگاهي افراد نسبت به اهميت مسأله خواب و پيامدهاي ناشي از آن ضروري ميباشد.