راهبردهاي سازگاري در بيماران مبتلا‌به سندروم تخمدان پلي‌كيستيك؛ يك مطالعه كيفي (مجله دانش و تندرستي در علوم پایه پزشکی, 2013)
مقدمه: سندروم تخمدان پلي‌كيستيك (PCOS)، آثار عمده‌اي بر ابعاد مختلف زندگي بيماران مبتلا دارد. مفهوم توانايي جهت مقابله با بيماري، مي‌تواند در چگونگي ارزيابي افراد از كيفيت زندگيشان حائز اهميت باشد. بنابراين، درك عميق چگونگي سازش اين بيماران ضروري به‌نظر مي‌رسد. هدف از پژوهش حاضر، فراهم نمودن درك عميق راهبردهاي سازگاري استفاده شده در بيماران مبتلا‌به PCOS مي‌باشد.مواد و روش‌ها: اين مطالعه با رويكرد كيفي و از نوع تحليل محتوي است. جهت انجام آن، از مصاحبه عميق با 20 بيمار مبتلا‌به PCOS، كه به‌صورت مبتني برهدف انتخاب شدند استفاده گرديد.نتايج: درون مايه‌هاي اصلي به‌دست آمده از داده‌ها شامل تراوشات فكري (اعتقادات مذهبي، پارادوكس افكار)، گام‌هاي عملي (گام‌هاي مثبت مانند در جستجوي اطلاعات و درمان، گام‌هاي منفي مانند انفصال و اختفاء) و در جستجوي حمايت (حمايت خانواده، حمايت همتايان، حمايت دوستان) بود.نتيجه‌گيري: بيماران در سازش با PCOS، در ابعاد مختلف زندگي فردي، خانوادگي و اجتماعي شرايط متفاوتي را تجربه مي‌كردند. عده‌اي در سازش مؤثر با اين شرايط موفق نبودند و برخي با حمايت ديگران و پشتوانه‌هاي اعتقادي و معنوي و روحيه مثبت به‌خوبي سازش يافته بودند. با‌توجه به شيوع بالاي مشكلات جسماني، رواني و اجتماعي در اين بيماران، تقويت منابع سازگاري و شناسايي موانع تطابق مي‌تواند در كمك به سازگاري اين گروه با بيماري و ارتقاي سطح كيفيت زندگي آنان مؤثر باشد.