<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<!DOCTYPE ArticleSet PUBLIC "-//NLM//DTD PubMed 2.0//EN" "http://www.ncbi.nlm.nih.gov:80/entrez/query/static/PubMed.dtd">
<ArticleSet><Article><Journal><PublisherName></PublisherName><JournalTitle>مجله دانش و تندرستي</JournalTitle><Issn>1735-577X</Issn><Volume>2</Volume><Issue>4</Issue><PubDate PubStatus="epublish"><Year>2013</Year><Month>08</Month><Day>26</Day></PubDate></Journal><VernacularTitle>بررسي عوارض ديابت در بيماران مراجعه¬كننده به كلينيك ديابت شهر شاهرود</VernacularTitle><FirstPage>16</FirstPage><LastPage>20</LastPage><ELocationID EIdType="doi">10.1234/knh.v2i4.254</ELocationID><Language>FA</Language><AuthorList><Author><FirstName>Maryam</FirstName><LastName>Abbasian</LastName><Affiliation>دانشگاه علوم پزشکی شاهرود- گروه علوم پایه. abbasian39@yahoo.com</Affiliation></Author><Author><FirstName>Mehri</FirstName><LastName>Delvarianzadeh</LastName></Author></AuthorList><History><PubDate PubStatus="received"><Year>2013</Year><Month>08</Month><Day>26</Day></PubDate></History><Abstract>مقدمه: امروزه ديابت يكي از مهم­ترين مشكلات بهداشتي- درماني و اقتصادي- اجتماعي جهان محسوب مي­شود به­گونه­اي كه بيش از صد و هفتاد ميليون نفر در دنيا مبتلا به اين بيماري هستند. در كشور ما بالغ بر چهار ميليون نفر به این بيماري مبتلا هستند. افراد ديابتي بيش­تر از افراد عادي در معرض عوارضی چون نابينايي، حملات قلبي، نوروپاتي، نفروپاتي، بيماري­هاي اندام تحتاني و قطع عضو هستند. لذا با توجه به اهميت شيوع ديابت و عوارض آن تصمیم گرفته­شد كه فراوانی انواع ديابت و عوارض آن را در بيماران ديابتي مراجعه­كننده به كلينيك ديابت شهر شاهرود بررسي گردد تا با استفاده از نتايج اين تحقيقات بتوان با پيش­گيري مناسب از عوارض ديابت تا حد امكان جلوگيري كرد.مواد و روش­ها: پژوهش حاضر يك مطالعه توصيفي مي­باشد كه بر روي 340 بيمار ديابتي مراجعه­كننده به كلينيك ديابت انجام شد. اطلاعات مورد نياز از طريق پرسش­نامه و با توجه به موارد ثبت شده جمع­آوري و داده­های مورد نظر پس از ورود به نرم افزار  SPSSبا استفاده از آزمون­هاي c2 و t مستقل مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. داده­های کیفی با فراوانی و درصد فراوانی و داده­های کمی با میانگین و انحراف معیار بیان گردید. نتایج: از مجموع 340 بيمار ديابتي، 240 نفر زن و 100 نفر مرد بودند. ميانگين سني بيماران 2/15 ± 2/50 سال بود. 9/87%‌ بيماران ديابت نوعII و 8/11% ديابت نوع I و 3/0% ديابت دوران بارداري داشتند. میانگین مدت ابتلاء به ديابت در بیماران 5/5 سال بود. هم­چنين مدت ابتلا به ديابت در 2/51% بيماران کم­تر از 5 سال بود.‌ 4/77% از مبتلايان به ديابت تحصيلات كم­تر از ديپلم داشتند. بين ديابت نوعII  و شاخص نمایه توده بدن و تحصيلات نيز ارتباط معني­داري مشاهده گرديد. نتايج بيانگر آن است كه سابقه فاميلي مثبت در 1/44 % بیماران مبتلا به ديابت نوع دو گزارش شده است. در بررسي عوارض ديابت مشاهده شد كه 3/77% از بيماران مبتلا به نوروپاتي، 9/13% نفروپاتي، 5/33%‌ رتينوپاتي، 8/21% ‌اختلالات گوارشي و 7/12%‌ مشكلات در اندام­ها (زخم پا، آمپوتاسیون اندام تحتانی و ...)، 6/18% بيماري قلبي– عروقی و 9/5 % گواتر داشتند.نتيجه­گيري: نتايج حاكي از شيوع بالاي عوارض و عوامل خطر در بیماران دیابتی مي­باشد. لذا براي كاهش عوارض، نياز به آموزش همگاني از طريق رسانه­ها و آموزش چهره به چهره در افراد مراجعه­كننده به كلينيك ديابت ضروري به­نظر مي­رسد تا از مشكلات بيماران، خانواده­ها و جامعه كاسته شود.</Abstract></Article></ArticleSet>
