fas Shahroud University of Medical Sciences مجله دانش و تندرستي در علوم پایه پزشکی 1735-577X 2345-3753 2024-03-04 32 39 10.22100/jkh.v18i4.2900 2369 مجتبی خان سوز 0 https://orcid.org/0000-0003-2945-2847 محمد ملکی پویا 1 https://orcid.org/0000-0002-6463-4884 - دکتری، گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه اراک، اراک، ایران. - استادیار، گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد پرفسور حسابی، پرفسور حسابی تفرش، ایران. مقدمه: کنترل عوامل التهابی بعد از آنفارکتوس، به‌علت فقدان جريان خون کافی میوکارد از عوامل اثرگذار بر بهبود بیماران سکته قلبی می‌باشد. مولکول‌های چسیان سلولی و عروقی از جمله این عوامل التهابی هستند که در اختلالات قلبی‌عروقی نقش به‌سزایی دارند. به‌همین منظور هدف از این پژوهش بررسی پاسخ بازتوانی ورزشی همراه با تحریک الکتریکی بر سطوح سرمی ICAM و VCAM موش‌های صحرایی مبتلا به انفارکتوس میوکارد بود. مواد و روش‌‌‌ها: در این مطالعه تجربی 40 سر موش صحرایی نژاد ویستار (8 هفته‌ای با وزن30±220 گرم) پس از وزن کشی به‌طور تصادفی به 4 گروه انفارکته، انفارکته-بازتوانی ورزشی، انفارکته-تحریک الکتریکی و انفارکته-بازتوانی ورزشی-تحریک الکتریکی تقسیم شدند. سپس انفارکتوس میوکارد با استفاده از دو تزریق زیرجلدی ایزوپروترونول (150 میلی‌گرم/کیلوگرم) به فاصلi 24 ساعت در گروه‌ها القاء گردید. گروه‌های مداخله برای یک جلسه تحت بازتوانی ورزشی (تردمیل با سرعت 20 متر/دقیقه برای 1 ساعت) و تحریک الکتریکی (دستگاه فوت شوک برای 5/0 میلی‌آمپر و 20 دقیقه) قرار گرفتند. بلافاصله بعد از مداخله، سطوح سرمی ICAM و VCAM به روش الایزا بررسی شدند. برای آنالیز داده‌ها از آزمون آنووآ یک‌طرفه و تعقیبی توکی در سطح معنی‌داری 05/0>P استفاده شد. نتايج: یافته‌ها نشان داد تحریک الکتریکی در نمونه‌های انفارکته منجر به افزایش معنی‌دار (021/0=P) سطوح سرمی ICAM می‌شود اما مقادیر سرمی VCAM در گروه تحریکی الکتریکی (040/0=P) و تحریک الکتریکی-بازتوانی ورزشی (038/0=P) کاهش معنی‌داری نشان داد. نتيجه‌گيري: به‌نظر می‌رسد با توجه به نتایج مطالعه حاضر هنوز نمی‌توان با قطعیت سمت و سوی اثر بازتوانی حاد ورزشی و تحریک الکتریکی فوت شوک را بر مولکول‌های چسبان تعیین نمود. Introduction: Control of inflammatory factors after myocardial infarction is one of the factors affecting the recovery of myocardial infarction patients due to lack of adequate myocardial blood flow. Therefore, this study aimed to investigate the effect of exercise rehabilitation with electrical stimulation on serum ICAM and VCAM levels in rats with myocardial infarction. Methods: In this experimental study, 40 Wistar rats (8 weeks old, weight 220±30g) were randomly divided into four groups after infarction: infarction, infarction-exercise rehabilitation, infarction-electrical stimulation, and infarction-exercise rehabilitation-electrical stimulation. Myocardial infarction was induced by two subcutaneous injections of isoproterenol (150 mg/kg) 24 hours apart. The intervention groups underwent one session of exercise rehabilitation (treadmill at 20 m/min for 1 hour) and electrical stimulation (foot shock device at 0.5 mA for 20 minutes). Immediately after the intervention, the levels of ICAM and VCAM in the serum were determined by ELISA. One-way ANOVA and Tukey post hoc test were used to analyze the data at the significance level of P<0.05. Results: The results showed that electrical stimulation caused a significant increase (P=0.021) in serum ICAM levels in infarct samples. However, serum VCAM levels showed a significant decrease in the electrical stimulation (P=0.040) and electrical stimulation-exercise rehabilitation (P=0.038) groups. Conclusion: According to the results, it is not yet possible to determine with certainty the direction of the effect of acute exercise rehabilitation and electrical foot shock stimulation on adhesion molecules. https://knh.shmu.ac.ir/index.php/site/article/view/2900 انفارکتوس میوکارد بازتوانی ورزشی تحریک الکتریکی مولکول چسبان سلولی مولکول چسبان عروقی