per مجله دانش و تندرستي در علوم پایه پزشکی 1735-577X 2345-3753 2023-01-08 50 58 10.22100/jkh.v17i4.2952 2419 Maryam Mohammadian 0 https://orcid.org/0000-0003-4475-0076 Amirhossein Momen 0 https://orcid.org/0000-0002-7884-7979 Aida AliZamir 1 https://orcid.org/0000-0002-9700-4336 - گروه ميكروبيولوژي، دانشكده علوم پايه، واحد همدان، دانشگاه آزاد اسلامي، همدان، ايران. - گروه پاتولوژي، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران. مقدمه: در ایزوله‌های بالینی استافیلوکوکوس اورئوس، کاست ica نقش مهمی در تشکیل بیوفیلم دارد. با این حال، عملکرد آن در ایزوله‌های بالینی استافیلوکوکوس اورئوس حامل لوکوس‌های SCCmec و مقاوم به دارو به روشنی مشخص نیست. هدف از این مطالعه، ارتباط‌سنجی لوکوس‌ ica و تایپ‌های مختلف SCCmec در ایزوله‌های بالینی استافیلوکوکوس اورئوس مقاوم به متی‌سیلین می‌باشد. مواد و روش‌ها: در این مطالعه ﺗﻮﺻﻴﻔﻲ- تحلیلی، با استفاده از آزمون‌های بیوشیمیایی، 89 ایزوله استافیلوکوکوس اورئوس از نمونه‌های بالینی مختلف جدا شد. الگوی مقاومت به آنتی‌بیوتیک و سویه‌های MRSA با روش انتشار از دیسک شناسایی گردید. لوکوس‌های SCCmec و ica با استفاده از روش PCR بررسی شدند. نتايج: 89 ایزوله بالینی استافیلوکوکوس اورئوس، 41 سویه MRSA شناسایی گردید. همچنین، فراوانی ژن‌های SCCmecI، SCCmecII، SCCmecIII، SCCmecIV و SCCmecV به‌ترتیب 9/21%، 8/26%، 7/31%، 1/17% و 4/41% بود. به‌علاوه، icaA، icaB، icaC و icaD به‌ترتیب از 29 ایزوله (58/32%)، 11 ایزوله (35/12%)، 17 ایزوله (10/19%) و 22 ایزوله (71/24%) جدا شد. همچنین، فراوانی کاست SCCmec در سویه‌های حامل لوکوس ica به‌صورت معنی‌داری بیشتر از سویه‌های فاقد لوکوس ica بود (05/0‌≥P‌). نتیجه‌گیری: ژن‌های کاست ica نقش مهمی در در افزایش فراوانی سویه‌های استافیلوکوکوس اورئوس مقاوم به متی‌سیلین و پراکنش کاست‌های SCCmec  در سویه‌های MRSA دارد. Introduction: In clinical isolates of Staphylococcus aureus, the ica locus plays an important role in biofilm formation. However, its function in S. aureus clinical isolates carrying SCCmec locus and drug resistance is not clearly defined. This study aims to measure the correlation between the ica locus and different types of SCCmec in clinical isolates of methicillin-resistant S. aureus (MRSA). Methods: In this descriptive-analytical study, 89 isolates of S. aureus were isolated from different clinical samples using biochemical tests. Antibiotic resistance patterns and MRSA strains were identified by the disc diffusion method. SCCmec and ica locus was investigated using the PCR method. Results: Out of 89 clinical isolates of S. aureus, 41 MRSA strains were identified. The frequency of SCCmecI, SCCmecII, SCCmecIII, SCCmecIV, and SCCmecV genes was 21.9%, 26.8%, 31.7%, 17.1%, and 41.4%, respectively. In addition, icaA, icaB, icaC, and icaD were isolated from 29 isolates (32.58%), 11 isolates (12.35%), 17 isolates (19.10%), and 22 isolates (24.71%), respectively. The frequency of SCCmec types in the strains carrying the ica locus was significantly higher than in the strains without the ica locus (P≥0.05). Conclusion: The circulation of ica locus genes plays a vital role in increasing the frequency of methicillin-resistant S. aureus strains and the distribution of SCCmec types in those strains. https://knh.shmu.ac.ir/index.php/site/article/view/2952