fas Shahroud University of Medical Sciences مجله دانش و تندرستي در علوم پایه پزشکی 1735-577X 2345-3753 2025-02-04 58 65 10.22100/jkh.v19i4.3396 4444 محمد باقر سهرابی 0 https://orcid.org/0009-0001-9383-8210 میلاد رضوانی 1 مهدی میرزایی 0 https://orcid.org/0000-0002-2509-0300 محمدعلی نوشک 0 https://orcid.org/0000-0002-0537-1156 مهدی ابراهیمی 2 https://orcid.org/0009-0001-4511-6213 فائزه احمدی فر 1 https://orcid.org/0009-0003-1080-3763 مژگان فضلی 0 مرجان رشیدان 0 https://orcid.org/0000-0002-7981-4095 - دانشکده‌ پزشکی، دانشگاه ‌علوم ‌پزشکی شاهرود،‌ شاهرود، ‌ایران. - کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده ‌پزشکی، دانشگاه‌ علوم ‌پزشکی شاهرود، ‌شاهرود، ‌ایران. - دپارتمان جراحی، مرکز آموزشی، پژوهشی و درمانی امام حسین، دانشگاه ‌علوم ‌پزشکی شاهرود،‌ شاهرود، ‌ایران. مقدمه: انتروکوکوس فاسیوم (Enterococcus faecium) یک پاتوژن بیمارستانی مهم است که به‌دلیل توانایی‌ در تشکیل بیوفیلم، شناخته می‌شود، ویژگی‌ای که به ویرولانس و مقاومت در برابر درمان‌های آنتی‌بیوتیکی کمک می‌کند. درک مکانیسم‌های زیربنایی این قابلیت در ایزوله‌های بالینی اهمیت بسیاری دارد. این مطالعه به بررسی ویژگی‌های فنوتیپی و مولکولی مرتبط با تولید بیوفیلم در سویه‌های انتروکوکوس فاسیوم ایزوله‌شده از نمونه‌های بالینی مختلف می‌پردازد. مواد و روش‌‌‌ها: در مجموع 88 انتروکوک فاسیوم از بیماران بستری و سرپایی بیمارستان امام حسین شاهرود در طی سال‌های 1402-1401 جمع‌آوری شد. ایزوله‌های به‌دست آمده از لحاظ مورفولوژی کلونی، آزمون‌های شناسایی گونه و آزمون‌های بیوشیمیایی مورد بررسی قرار گرفتند. ارزیابی فنوتیپی تولید بیوفیلم با روشCongo Red Agar (CRA) وMicro Titer Plate (MTP) انجام گرفت. برای شناسایی گونه و حضور ژن‌های esp و gelE از روش PCR استفاده شد. نتایج: این مطالعه 60 (1/68%) و 76 (3/86%) ایزوله‌ها با روش CRA و MTP قادر به تولید بیوفیلم بودند. بیشترین نمونه‌ها از ادرار (8/48%)، خون (1/18%) بود؛ که 4/95%، 2/81% و 7/77% از ایزوله‌های جدا شده از آنها تولیدکننده بیوفیلم بودند. نتایج PCR نشان داد که 6/30% ایزوله‌ها دارای ژن esp و ۴/۵۳% حاوی ژن gelE بودند و 100% آنها قادر به تولید بیوفیلم بودند که 9/7% از ایزوله‌های حاوی ژن esp و 1/10 از ایزوله‌های حاوی ژن gelE بیوفیلم قوی تشکیل دادند. نتیجه‌گیری: نتایج مطالعه ما نشان داد که اکثر نمونه‌های بالینی، تولیدکننده بیوفیلم هستند و ژن‌های esp و gelE نقش مهمی در تشکیل بیوفیلم در بیماران ایفا می‌کنند. این موضوع نه تنها نشان دهنده گسترش آلودگی و بروز بیماری‌های جدی است؛بلکه همچنین پیشرفت فزآینده الگوهای مقاومت دارویی را نیز برجسته می‌کند. Introduction: Enterococcus faecium is an important hospital-acquired pathogen known for its ability to form biofilms, a feature that contributes to its virulence and resistance to antibiotic treatments. Understanding the underlying mechanisms of this ability in clinical isolates is crucial. This study investigates the phenotypic and molecular characteristics associated with biofilm production in Enterococcus faecium strains isolated from various clinical samples. Methods: A total of 88 Enterococcus faecium isolates were collected from inpatients and outpatients at Imam Hossein Hospital in Shahroud during 2022-2023. The isolates were analyzed for morphology, colony characteristics, species identification, and biochemical tests. Phenotypic evaluation of biofilm production was performed using the Congo Red Agar (CRA) method and the Microtiter Plate (MTP) method. PCR was used to identify the species and detect the presence of the esp and gelE genes. Results: In this study, 60 (68.1%) and 76 (86.3%) isolates were able to produce biofilms using the CRA and MTP methods, respectively. The majority of samples were obtained from urine (48.8%) and blood (18.1%) with 95.3% and 81.2% of the respective isolates producing biofilms. PCR results revealed that 30.6% of the isolates carried the esp gene, and 53.4% carried the gelE gene. All these isolates were capable of producing biofilms, with 7.9% of the esp-positive strains and 10.1% of the gelE-positive strains forming strong biofilms. Conclusion: The results of our study showed that most of the clinical samples are biofilm producers, and the esp and gelE genes play an important role in biofilm formation in patients. This not only indicates the spread of contamination and the occurrence of serious diseases, but also highlights the increasing advancement of drug resistance patterns. https://knh.shmu.ac.ir/index.php/site/article/view/3396