(untitled) (مجله دانش و تندرستي در علوم پایه پزشکی, 2013)
مقدمه: ازدواج و انتخاب همسر یکی از مهمترین رویدادهای زندگی انسان محسوب می‌شود که نه تنها بر سلامت جسمی بلکه بر سلامت روانی فرد نيز تأثير مي‌گذارد و به‌طور قطع هر مشکلی برای خانواده اتفاق بیافتد؛ ضرر آن متوجه کل ساختار و نظام ارزشی، فرهنگی جامعه خواهد بود. متأسفانه زوج های جوان وقت و انرژی خاصی صرف آماده شدن برای ورود به این رابطه نمی‌کنند و در همان سال‌های اولیه زندگي، تعارضات قابل توجهی را تجربه می‌کنند. هدف مطالعه حاضر بررسی اثربخشی آموزش نظریه انتخاب بر افزایش تمایز‌یافتگی و صمیمیت زوجین می‌باشد. مواد و روش‌ها: در اين مطالعه مداخله‌اي 30 زوج (60 نفر) از دانشجويان متأهل انتخاب و به‌صورت تصادفي به دو گروه مداخله (15 زوج) و شاهد (15 زوج) تقسيم شدند. قبل از مداخله و بعد از آن پرسشنامه خود متمايزسازي (DSI) و رضايت زناشويي (MIQ) توسط دانشجويان تکميل گرديد. گروه شاهد هيچ آموزشي دريافت نكردند. مداخله شامل 10 جلسه آموزش نظريه انتخاب بود. نتایج: یافته‌ها نشان داد که آموزش نظریه انتخاب به شیوه گروهی بر افزایش تمایزیافتگی دانشجويان متأهل مؤثر است، به‌طوري‌كه ميانگين نمرات خود متمايزسازي در گروه مداخله از 2/19±2/170 به 1/10±8/191 افزايش يافته است. همچنين تأثير مداخله بر افزايش صميميت زناشويي بين زوجين معنادار نبود.نتیجه‌گیری: يافته هاي اين پژوهش سودمندي آموزش نظریه انتخاب را در افزايش تمايزيافتگي تأييد مي‌کند لذا با توجه به تغییرات و تحولات فرهنگی، اجتماعی و نیاز روز افزون جوانان در آستانه ازدواج پیشنهاد می شود در مراکز آموزشی و دانشگاهی، آموزش این مهارت‌ها مورد توجه قرار گیرد.