(untitled) (مجله دانش و تندرستي در علوم پایه پزشکی, 2015)
مقدمه: والپروات سديم، نمك سديمي والپروئيك اسيد و يك داروي ضد تشنج می‌باشد كه در درمان صرع به‌كار می‌رود و آثار تراتوژنيك آن در مطالعات متعددي به اثبات رسيده است. گزارش‌های متعددی وجود دارد که آثار تراتوژنیکوالپرواتسديم به‌وسیله داروهاي آنتی‌اکسیدان يا تحریک سیستم ایمنی مادری کاهش می‌یابد. به‌نظر مي‌رسد كوارستين داراي خاصيت آنتی‌اکسیدانی باشد. هدف مطالعه حاضر، بررسی نقش محافظتی كوارستين روی ناهنجاری های ناشی از والپروات سديم در جنین موش صحرايي بوده است.مواد و روش‌ها: اين مطالعه در 6 گروه از موش‌های صحرايي آبستن (در هر گروه 6 سر) انجام شد. به گروه اول (گروه کنترل) نرمال سالین به‌صورت داخل صفاقی تجويز شد و به گروه دوم والپروات سديم با دوز 300 میلی‌گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن تجویز شد. به گروه سوم و چهارم به‌ترتيب كوارستين با دوز 75 و 200 میلی‌گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن تجویز شد. گروه پنجم والپروات سديم همراه با كوارستين با دوز 75 میلی‌گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن و گروه ششم، والپروات سديم همراه با كوارستين با دوز 200 میلی‌گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن را به روش داخل صفاقی دریافت نمودند. در روز بیستم آبستنی، جنین‌ها از رحم خارج شدند و پس از تعیین طول و وزن جنین‌ها، مورد رنگ‌آمیزی آلیزارین قرمز-آلسین آبی قرار گرفته و ناهنجاری‌ها به‌وسیله استریومیکروسکوپ مشخص گردیدند. نتايج: درصد وقوع شکاف کام، مهره ‌شکاف‌دار و اگزنسفالي در گروه دریافت‌کننده والپروات سديم به‌تنهایی به‌ترتيب 7/17%،20% و20% بود که به‌وسیله كوارستين با دوز 75 میلی‌گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن به 95/13%،62/11% و 95/13% و به‌وسیله كوارستين با دوز 200 میلی‌گرم به ازاي هر کیلوگرم وزن بدن به 11/11% و 11/11% و 11/11% رسید. نتيجه‌گيري: كوارستين می‌تواند وقوع ناهنجاری‌های ناشی از والپروات سديم را کاهش دهد.