(untitled) (مجله دانش و تندرستي در علوم پایه پزشکی, 2023)
مقدمه: مس از فلزات فعال در واکنش‌های اکسید و احیا می‌باشد و تجمع آن در مغز، می‌تواند منجر به استرس اکسیداتیو شود. مطالعات انسانی که ارتباط بیماری پارکینسون با سطح پلاسمایی مس را بررسی کرده‌اند، نتایج متضادی ارایه داده‌اند. در این مطالعه ارتباط بین سطح سرمی مس و مرگ نورون‌های دپامینرژیک جسم سیاه در مدل 6- هیدروکسی دپامین بیماری پارکینسون بررسی شد. مواد و روش‌ها: سم 6- هیدروکسی دپامین توسط جراحی استرئوتاکسیک به دسته مغز میانی جلویی موش‌های صحرایی تزریق شد. آزمون‌های رفتاری به‌منظور ارزیابی شدت پارکینسون در هفته‌های دوم، چهارم و هشتم پس از سم از موش‌ها به عمل آمد. خون‌گیری در هفته هشتم انجام شد. شدت مرگ نورون‌های دپامینرژیک توسط ایمونوهیستوشیمی بررسی شد. اندازه‌گیری مس با روش اسپکتروفتومتری جذب اتمی صورت گرفت. نتايج: شدت علایم رفتاری در موش‌های دریافت‌کننده سم به تدریج افزایش یافت. از طرف دیگر تفاوت معنی‌داری در سطح سرمی مس بین گروه‌های آزمایشی مشاهده نشد. بر اساس شدت علایم رفتاری، موش‌های دریافت‌کننده سم به دو زیرگروه علامت‌دار و بی‌علامت تقسیم شدند. بقاء نورون‌های دپامینرژیک در زیرگروه‌های علامت‌دار 16± 83 و بدون علامت 10 ± 45 درصد کمتر از گروه کنترل بود. سطح سرمی مس در زیر گروه علامت دار به‌صورت معنی‌داری کمتر از آن در زیرگروه بدون علامت و گروه حلال بود. نتيجه‌گيري: مرگ گسترده و شدید نورون‌های دپامینرژیک جسم سیاه همراه با کاهش در سطح سرمی مس باشد.