بررسي الگوي آشکارسازي و وضعيت حمايت اجتماعي افراد HIV مثبت (مجله دانش و تندرستي در علوم پایه پزشکی, 2012)
مقدمه: آشکارسازي وضعيت ابتلا به HIV از عوامل مهم در پيشگيري و کنترل اين بيماري به‌شمارمي‌آيد. هدف از پژوهش حاضر، تعيين الگوي آشکارسازي وضعيتHIV  و وضعيت حمايت اجتماعي درک شده افراد مبتلا می‌باشد.مواد و روش‌ها: 116 نفر از افراد HIV مثبت مراجعه‌کننده به مراکز مشاوره رفتاري به‌طور تصادفي انتخاب شدند. وضعيت حمايت اجتماعي با پرسش‌نامه خودايفاي نوربک و وضعيت آشکارسازي با دو سؤال بررسي گردید. نتايج: ميانگين سني افراد تحت مطالعه 7/7±7/36 سال بود و 4/72% از افراد نمونه مرد بودند. 2/42% از افراد، آلودگي از‌طريق رابطه جنسي، 44% ازطريق تزريق با سرنگ آلوده و 8/13% نيز ديگر موارد انتقال را ذکر نمودند. از ميان اين افراد، 1/62% وضعيتHIV  خود را آشکار کرده‌ بودند. در تحليل رگرسيون لجستيک، آشکارسازي، با متغيرهاي سن، جنس، تعداد CD4، تحصيلات بالاتر از ديپلم و حمايت اجتماعي کارکردي رابطه معناداری نشان داد.نتيجه‌گيري: بيش از نيمي از افراد، وضعيت خود را برای حداقل یکی از اعضای شبکه ارتباطی خود آشکار کرده بودند. آشکارسازي کمتر زنان مي‌تواند ناشي از نگرش جامعه درباره اين بيماري باشد. حمايت اجتماعي کارکردي مي‌تواند از عوامل مهم در آشکارسازي وضعيت ابتلا باشد. نتايج اين پژوهش لزوم توجه بيشتر به برنامه‌هاي آموزشي در افراد مبتلا و شبکه ارتباطي آن‌ها، درمورد اهميت آشکارسازي را نشان مي‌دهد.