اثر فعالیت در آب و مقایسه آن با تمرین تراباند بر کاربردی‌ترین آزمون‌های عملکردی در مردان سالمند مبتلا‌به استئوآرتریت زانو

Edris Bavardi Moghadam, Ali Rajabi, Ali Akbarnejad
گروه¬ حرکات اصلاحی و آسیب¬شناسی¬ ورزشی، دانشکده تربیت‌بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه¬ خوارزمی، تهران، ایران.

چکیده


مقدمه: سالمندی مرحله‌ای از سیر طبیعی زندگی انسان است که استئوآرتریت در آن بیشتر به چشم می‌خورد. این مطالعه به‌منظور تعيين اثر فعالیت در آب و مقایسه آن با تمرین تراباند بر کاربردی‌ترین آزمون‌های عملکردی در مردان سالمند مبتلا‌به استئوآرتریت زانو انجام گرفت.

مواد و روش‌ها: جامعه آماری، مردان سالمند مبتلا‌به استئوآرتریت زانو بود که به‌روش تصادفی ساده و از نمونه‌های در دسترس، تعداد 36 نفر به‌صورت تصادفی به سه گروه 12 نفری (تراباند، فعالیت در آب و کنترل) تقسیم شدند. آزمودنی‌ها در دو گروه تراباند و فعالیت در آب به مدت 6 هفته، 4 جلسه در هفته برنامه‌های تمرینی مربوط‌به گروه خود را اجرا نمودند. برای اندازه‌گیری آزمون‌های عملکردی از سه آزمون عملکردی استفاده گردید. برای بررسی نتایج از آزمون‌های تحلیل واریانس يك طرفه و آزمون تی‌ زوجي استفاده شد. داده‌های حاصل از پژوهش با استفاده از نرم‌افزار SPSS، در سطح معنی‌داری 95% (05/0α≤) مورد تحلیل قرار گرفت.

نتايج: نتایج تحقیق حاضر در خصوص شاخص‌های عملکردی (بالارفتن از پله، 30 ثانیه نشست و برخواست، و 8 فوت راه‌رفتن)، بین گروه‌های تراباند و فعالیت در آب اختلاف معنی‌داری را نشان داد (05/0P=). همچنین مقایسه درون‌گروهی در گروه تراباند و فعالیت در آب در متغیرهای اندازه‌گیری شده، اختلاف معنی‌داری را نشان داد (05/0P=).

نتیجه‌گیری: نتایج این مطالعه نشان داد که شش هفته تمرین تراباند و فعالیت در آب می‌تواند سبب بهبود در آزمون‌های عملکردی مردان سالمند مبتلا‌به استئوآرتریت زانو شود.


واژه های کلیدی


آزمون عملکردی، فعالیت در آب، تمرین تراباند، استئوآرتریت زانو



DOI: 10.22100/jkh.v12i2.1688