بررسی شیوع لكه¬هاي مغولي و برخی عوامل مؤثر بر آن در نوزادان شهر تهران

نویسندگان

  • Seyed Ahmad Seyed-Ali-Naghi بیمارستان امام خمینی (ره)، مرکز تحقیقات ایدز ایران- پزشك عمومي
  • Seyed Mostafa Hosseini دانشگاه علوم پزشكي تهران- گروه آمار و اپیدمیولوژی- دانشيار آمار زيستي
  • Reza Chaman دانشگاه علوم پزشکی شاهرود- مرکز تحقیقات علوم رفتاری و اجتماعی در سلامت- استادیار اپیدمیولوژی
  • Mahmoudreza Ashrafi دانشگاه علوم پزشكي تهران- گروه نورولوژي، فوق تخصص نورولوژي كودكان
  • Farahnaz Ganjizadeh دانشگاه علوم پزشكي ايران- بيمارستان لولاگر- متخصص كودكان
  • Saeed Zandieh بیمارستان امام خمینی (ره)، مرکز تحقیقات ایدز ایران- پزشك عمومي
  • Abbasali Keshtkar دانشگاه علوم پزشکی گرگان- گروه بهداشت و پزشکی اجتماعی- استاديار اپيدميولوژي.

DOI::

https://doi.org/10.22100/jkh.v4i4.194

کلمات کلیدی:

لكه¬هاي مغولي، فراواني، مكان¬هاي شايع.

چکیده

مقدمه: لكه‌هاي مغولي (Mongolian Spots- Congenital Dermal Melanocytosis) شايع­ترين ضايعات پيگمانته در نوزادان مي­باشند که به­صورت ماكول­هاي مادرزادي با اندازه و رنگ­هاي متنوع ديده مي‌شوند. شايع­ترين مكان لكه‌هاي مغولي در قسمت پایین کمر (ناحيه ساكروگلوتئال) مي‌باشد. شيوع اين لكه‌ها از 1% در نژاد قفقازی تا بیش از 90% در مغول­ها گزارش شده است. تاکنون مطالعات محدودي در مورد بررسي فراواني لكه‌هاي مغولي در ايران انجام گرديده است بنابراين مطالعه حاضر به بررسي شیوع اين لکه­ها و مکان­های آن در نوزادان بيمارستان لولاگر تهران مي­پردازد.

مواد و روش­ها: اين مطالعه توصيفي- تحليلي به­مدت 2 سال، در فاصله سال­هاي 85-1383، در بيمارستان لولاگر تهران انجام پذيرفت. در اين فاصله 1706 نوزاد توسط پزشک متخصص اطفال از نظر وجود لكه­هاي مغولي و مكان­هاي شايع آن مورد بررسي قرار گرفتند.

نتایج: بروز لكه­هاي مغولي در بيمارستان لولاگر تهران 3/37% (637 نوزاد) بود. شايع­ترين مكان لكه­هاي مغولي ناحيه ساكرال و بعد از آن ناحيه گلوتئال بود. بين وجود لكه مغولي با جنس، ترم و پره ترم بودن نوزاد، سن مادران، وزن نوزادان و نوع زايمان، ارتباط معنادار وجود نداشت (05/0<P).

نتيجه­گيري: در بيمارستان لولاگر تهران میزان فراوانی لکه مغولی شبیه مطالعات قبلی انجام شده در شهرهای تهران و یزد می­باشد اما با مطالعات انجام شده در شهرهای اهواز و بوشهر متفاوت است. انجام يك مطالعه نژاد شناختي تكميلي بر روی نمونه­ای از نوزادان که معرف همه نوزادان کشور باشد ضروری به­نظر می­رسد.

بیوگرافی نویسندگان

  • Seyed Ahmad Seyed-Ali-Naghi، بیمارستان امام خمینی (ره)، مرکز تحقیقات ایدز ایران- پزشك عمومي


  • Mahmoudreza Ashrafi، دانشگاه علوم پزشكي تهران- گروه نورولوژي، فوق تخصص نورولوژي كودكان

مراجع

Snow TM. Mongolian spots in the newborn: do they mean anything?. Neonatal Netw 2005;24(1):31-33.

Leung AK, Kao CP, Leung AA. Persistent mongolian spots in Chinese adults. Int J Dermatol 2005;44(1):43-45.

Leung AK, Kao CP, Lee TK. Mongolian spots with involvement of the temporal area. Int J Dermatol 2001;40(4):288-289.

Jacobs AH, Walton RG. The incidence of birthmarks in the neonate. Pediatrics 1976;58(2):218-222.

Torrelo A, Zambrano A, Happle R. Large aberrant mongolian spots coexisting with cutis marmorata telangiectatica congenita (phacomatosis pigmentovascularis type V or phacomatosis cesiomarmorata). J Eur Acad Dermatol Venereol 2006;20(3):308-310.

Ochiai T, Ito K, Okada T, Chin M, Shichino H, Mugishima H. Significance of extensive mongolian spots in Hunter's syndrome. Br J Dermatol 2003;148(6):1173-1178.

Leung AK, Robson WL. Mongolian spots and GM1 gangliosidosis type one. J R Soc Med 1993;86(2):120-121.

Cordova A. The Mongolian spot: a study of ethnic differences and a literature review. Clin Pediatr 1981;20(11):714-719.

Leung AK, Kao CP. Extensive mongolian spots with involvement of the scalp. Pediatr Dermatol 1999;16(5):371-372.

Smith M, Schofield OMV. An infant presenting with skin colour changes. Clin Exp Dermatol 2005;30(3);313–315.

Torrelo A, Zambrano A, Happle R. Cutis marmorata telangiectatica congenita and extensive mongolian spots: type 5 phacomatosis pigmentovascularis. Br J Dermatol 2003;148(2):342-345.

Ashrafi MR, Shabanian R, Mohammadi M, Kavusi S. Extensive Mongolian spots: a clinical sign merits special attention. Pediatr Neurol 2006;34(2):143-145.

Ortonne JP, Floret D, Coiffet J, Cottin X .Ocular and cutaneous melanosis associated with the Sturge-Weber syndrome: clinical, histological, and ultrastructural studies of one case. Ann Dermatol Venereol 1978;105(12):1019-1031.

Silengo M, Battistoni G, Spada M. Is there a relationship between extensive mongolian spots and inborn errors of metabolism?. Am J Med Genet 1999;87(3):276-277.

Kawara S, Takata M, Hirone T, Tomita K, Hamaoka H. A new variety of neurocutaneous melanosis: benign leptomeningeal melanocytoma associated with extensive Mongolian spot on the back. Nippon Hifuka Gakkai Zasshi 1989;99(5):561-566.

Camur S, Coskun T, Kiper N. Alpha-mannosidosis: the first Turkish case. Acta Paediatr Jpn 1995;37(2):230-232.

Schwartz RA, Cohen-Addad N, Lambert MW, Lambert WC. Congenital melanocytosis with myelomeningocele and hydrocephalus. Cutis 1986;37(1):37-39.

Valizadeh Gh. Prevalence of Mongolian spots in Iranian neonates. Med System J 1976;4(4):352.[Persian].

Mirjalili A, Dabestani Tafti T. Prevalence of skin manifestations of Erythema toxicom, Milia and Mongolian spots in neonates of Afshar and Bahman hospitals of Yazd. [Dissertation]: Shahid Sadooghi Univ.;1995[Persian].

Moosavi Z, Hosseini T. One-year survey of cutaneous lesions in 1000 consecutive Iranian newborns. Pediatr Dermatol 2006;23(1):61–63.

Pouladfar Gh, Malahzadeh AR. The prevalence of minor congenital anomalies and normal variations in neonates in bushehr port. Iranian South Medical Journal 2005;8(1):43-52.[Persian].

Hidano A, Purwoko R, Jitsukawa. Statistical survey of skin changes in Japanese neonates. Pediatr Dermatol 1986;3(2):140-144.

Nanda A, Kaur S, Bhakoo ON, Dhall K .Survey of cutaneous lesions in Indian newborns. Pediatr Dermatol 1989;6(1):39-42.

دانلود

چاپ شده

2010-04-04

شماره

نوع مقاله

مقاله پژوهشي

مقالات بیشتر خوانده شده از همین نویسنده

<< < 1 2