بررسی اثر القایی پیپرونیلیک اسید بر بقا سلول‌های بنیادی بافت چربی انسانی بر روی پرده آمنیون سلول‌زدایی شده

نویسندگان

  • زهرا نیکوزاد - گروه علوم تشریح، دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران. https://orcid.org/0000-0002-5736-4353
  • تقی طریحی - گروه علوم تشریح، دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران. https://orcid.org/0000-0001-7404-7010
  • محمود اعظمی - گروه مهندسی بافت، دانشکده فناوری‌های نوین، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران. https://orcid.org/0000-0003-4209-0668
  • سعید آبرون - گروه خون‌شناسی، دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران. https://orcid.org/0000-0001-9459-4994
  • فریده فیضی - گروه علوم تشریح، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران. https://orcid.org/0000-0003-2454-8399

DOI::

https://doi.org/10.22100/jkh.v17i4.2959

چکیده

در علم مهندسی بافت، استفاده از سلول­های بنیادی دارای اهمیت ویژه بوده و نقش مهمی در ایجاد بافت­های قابل پیوند دارد. سلول­های بنیادی مشتق شده از بافت چربی (ADSCs) از رایج­ترین سلول­های بنیادی مورد استفاده در درمان بسیاری از بیماری­ها و همچنین در بهبود روند ترمیم زخم­ها در مطالعات پیش بالینی و بالینی هستند. پرده آمنیون انسانی به عنوان یکی از ساختارهای زیستی با ویژگی­های خاص در مهندسی بافت مورد توجه می­باشد. پیپرونیلیک اسید (PA) یک مولکول زیستی کوچک می­باشد که از فلفل سیاه قابل استخراج است. پیپرونیلیک اسید می­تواند مسیرهای انتقال پیام مرتبط با زنده­مانی، رشد و تکثیر سلول­ها را فعال کند. در این مطالعه، سلول‌های بنیادی مشتق از چربی انسانی (hADSCs) بر روی پرده آمنیون سلول­زدایی شده (DHAM)، در حضور پیپرونیلیک اسید به‌عنوان مولکول کوچک در محیط کشت، کشت داده شدند، سپس زنده‌مانی و تکثیر سلول‌ها مورد ارزیابی قرار گرفت. بیان ژن‌های Bax و Bcl2 به عنوان ژن‌های مرتبط با آپوپتوز نیز با روش Real-time PCR مورد مطالعه قرار گرفت. نتایج رنگ‌آمیزی H&E و PI و همچنین سنجش محتوای DNA، فرآیند سلول‌زدایی پرده آمنیون را تایید کرد. زنده مانی و تکثیر hADSCهای کشت شده بر روی DHAM افزایش معنی داری را در حضور 75 میکرومولار PA نشان دادند. کشت سلولی بر روی DHAM و در حضور 75 میکرومولار PA کاهش معنی‌دار بیان ژن Bax و افزایش بیان ژن Bcl2 را نشان داد. نتایج مطالعه حاضر نشان می­دهد که DHAM به‌عنوان داربست زیستی و همچنین حضور مولکول PA می‌تواند قابلیت زنده‌مانی و پتانسیل تکثیر hADSCs را در شرایط آزمایشگاهی بهبود بخشد. PA به عنوان مولکولی با ویژگی های شبیه به فاکتور رشد می تواند در مهندسی بافت های مختلف و کشت سلولی in vitro استفاده شود.

مراجع

Bacakova L, Zikmundova M, Pajorova J, Broz A, Filova E, Blanquer A, et al. Nanofibrous scaffolds for skin tissue engineering and wound healing based on synthetic polymers. Applications of Nanobiotechnology 2019;1. doi: 10.5772/intechopen.88744

Das U, Behera SS, Singh S, Rizvi SI, Singh AK. Progress in the Development and Applicability of Potential Medicinal Plant Extract-Conjugated Polymeric Constructs for Wound Healing and Tissue Regeneration. Phytother Res 2016;30:1895-904. doi: 10.1002/ptr.5700

Goodarzi P, Alavi-Moghadam S, Sarvari M, Tayanloo Beik A, Falahzadeh K, Aghayan H, et al. Adipose Tissue-Derived Stromal Cells for Wound Healing. Adv Exp Med Biol 2018;1119:133-49. doi: 10.1007/5584_2018_220

Aghayan HR, Hosseini MS, Gholami M, Mohamadi-Jahani F, Tayanloo-Beik A, Alavi-Moghadam S, et al. Mesenchymal stem cells' seeded amniotic membrane as a tissue-engineered dressing for wound healing. Drug Deliv Transl Res 2021; doi: 10.1007/s13346-021-00952-3

Zhang J, Liu Y, Chen Y, Yuan L, Liu H, Wang J, et al. Adipose-Derived Stem Cells: Current Applications and Future Directions in the Regeneration of Multiple Tissues. Stem Cells Int 2020;2020:8810813. doi: 10.1155/2020/8810813

Miana VV, Gonzalez EAP. Adipose tissue stem cells in regenerative medicine. Ecancermedicalscience 2018;12:822. doi: 10.3332/ecancer.2018.822

Zelen CM, Snyder RJ, Serena TE, Li WW. The use of human amnion/chorion membrane in the clinical setting for lower extremity repair: a review. Clin Podiatr Med Surg. 2015;32:135-46. doi: 10.1016/j.cpm.2014.09.002

Pfaffl MW, Bustin S. AZ of quantitative PCR. Quantification strategies in real-time PCR. 2004;1:87-112.

Kohlhauser M, Luze H, Nischwitz SP, Kamolz LP. Historical Evolution of Skin Grafting-A Journey through Time. Medicina 2021;57. doi: 10.3390/medicina57040348

Fu X, Li H. Mesenchymal stem cells and skin wound repair and regeneration: possibilities and questions. Cell Tissue Res 2009;335:317-21.

Murphy SV, Skardal A, Nelson RA, Jr., Sunnon K, Reid T, Clouse C, et al. Amnion membrane hydrogel and amnion membrane powder accelerate wound healing in a full thickness porcine skin wound model. Stem Cells Transl Med 2020;9:80-92. doi: 10.1002/sctm.19-0101

Yusof N, Hilmy N. Historical development of amnion. Human Amniotic Membrane: Basic Science and Clinical Application: World Scientific; 2018. p.73-86. doi: 10.1142/9789813226357_0004

Trelford JD, Trelford-Sauder M. The amnion in surgery, past and present. Am J Obstet Gynecol 1979;134:833-45. doi: 10.1016/0002-9378(79)90957-8

Nigam R, Mahanta B. An overview of various biomimetic scaffolds: Challenges and applications in tissue engineering. Journal of Tissue Science & Engineering 2014;5:1. doi: 10.4172/2157-7552.1000137

Gholipourmalekabadi M, Mozafari M, Salehi M, Seifalian A, Bandehpour M, Ghanbarian H, et al. Development of a Cost-effective and simple protocol for decellularization and preservation of human amniotic membrane as a soft tissue replacement and delivery system for bone marrow stromal cells. Adv Healthc Mater 2015;4:918-26. doi: 10.1002/adhm.201400704

Moravvej H, Memariani H, Memariani M, Kabir-Salmani M, Shoae-Hassani A, Abdollahimajd F. Evaluation of Fibroblast Viability Seeded on Acellular Human Amniotic Membrane. BioMed Research International 2021;2021:5597758. doi: 10.1155/2021/5597758

Park JW, Hwang SR, Yoon IS. Advanced Growth Factor Delivery Systems in Wound Management and Skin Regeneration. Molecules 2017;22. doi: 10.3390/molecules22081259

Norouzi M, Shabani I, Atyabi F, Soleimani M. EGF-loaded nanofibrous scaffold for skin tissue engineering applications. Fibers and Polymers 2015;16:782-7. doi: 10.1007/s12221-015-0782-6

Lee D, Lim J, Woo KC, Kim KT. Piperonylic acid stimulates keratinocyte growth and survival by activating epidermal growth factor receptor (EGFR). Sci Rep 2018;8:162. doi: 10.1038/s41598-017-18361-3

Pandey AR, Singh US, Momin M, Bhavsar C. Chitosan: Application in tissue engineering and skin grafting. Journal of Polymer Research 2017;24:1-22. doi:10.1007/s10965-017-1286-4

Farhadihosseinabadi B, Farahani M, Tayebi T, Jafari A, Biniazan F, Modaresifar K, et al. Amniotic membrane and its epithelial and mesenchymal stem cells as an appropriate source for skin tissue engineering and regenerative medicine. Artif Cells Nanomed Biotechnol 2018;46:431-40. doi: 10.1080/21691401.2018.1458730

Norouzi M, Boroujeni SM, Omidvarkordshouli N, Soleimani M. Advances in skin regeneration: application of electrospun scaffolds. Adv Healthc Mater 2015;4:1114-33. doi: 10.1002/adhm.201500001

Vig K, Chaudhari A, Tripathi S, Dixit S, Sahu R, Pillai S, et al. Advances in Skin Regeneration Using Tissue Engineering. Int J Mol Sci 2017;18. doi: 10.3390/ijms18040789

Mohamad H. Anatomy and embryology of human placenta, amnion and chorion. The Scientific Basis of Tissue Transplantation: World Scientific; 2001. p.139-48.

Bourne GL. The microscopic anatomy of the human amnion and chorion. American Journal of Obstetrics and Gynecology 1960;79:1070-3. doi: 10.1016/0002-9378(60)90512-3

Ramuta TZ, Kreft ME. Human Amniotic Membrane and Amniotic Membrane-Derived Cells: How Far Are We from Their Use in Regenerative and Reconstructive Urology? Cell Transplant 2018;27:77-92. doi: 10.1177/0963689717725528

Niknejad H, Peirovi H, Jorjani M, Ahmadiani A, Ghanavi J, Seifalian AM. Properties of the amniotic membrane for potential use in tissue engineering. Eur Cells Mater 2008;15:88-99. doi: 10.22203/ecm.v015a07

Farazdaghi M, Adler J, Farazdaghi SM. Electron Microscopy of Human Amniotic Membrance. The scientific basis of tissue transplantation: World Scientific; 2001. p. 149-71. doi: 10.1142/9789812811400_0011

Parry S, Strauss JF. Premature rupture of the fetal membranes. New England Journal of Medicine 1998;338:663-70. doi: 10.1056/NEJM199803053381006

Wilshaw SP, Kearney JN, Fisher J, Ingham E. Production of an acellular amniotic membrane matrix for use in tissue engineering. Tissue Eng 2006;12:2117-29. doi: 10.1089/ten.2006.12.2117

Gholipourmalekabadi M, Bandehpour M, Mozafari M, Hashemi A, Ghanbarian H, Sameni M, et al. Decellularized human amniotic membrane: more is needed for an efficient dressing for protection of burns against antibiotic-resistant bacteria isolated from burn patients. Burns 2015;41:1488-97. doi: 10.1016/j.burns.2015.04.015

Salah RA, Mohamed IK, El-Badri N. Development of decellularized amniotic membrane as a bioscaffold for bone marrow-derived mesenchymal stem cells: ultrastructural study. J Mol Histol 2018;49:289-301. doi: 10.1007/s10735-018-9768-1

Dadkhah Tehrani F, Firouzeh A, Shabani I, Shabani A. A Review on Modifications of Amniotic Membrane for Biomedical Applications. Front Bioeng Biotechnol 2020;8:606982. doi: 10.3389/fbioe.2020.606982

Inge E, Talmi YP, Sigler L, Finkelstein Y, Zohar Y. Antibacterial properties of human amniotic membranes. Placenta 1991;12:285-8. doi: 10.1016/0143-4004(91)90010-d

Gilpin A, Yang Y. Decellularization Strategies for Regenerative Medicine: From Processing Techniques to Applications. Biomed Res Int 2017;2017:9831534. doi: 10.1155/2017/9831534

Gholipourmalekabadi M, Sameni M, Radenkovic D, Mozafari M, Mossahebi-Mohammadi M, Seifalian A. Decellularized human amniotic membrane: how viable is it as a delivery system for human adipose tissue-derived stromal cells? Cell Prolif 2016;49:115-21. doi: 10.1111/cpr.12240

##submission.downloads##

فایل‌های دیگر

چاپ شده

2023-01-08

شماره

نوع مقاله

مقاله پژوهشي