اثرات محافظتی هسپریدین و مالویدین بر سمیت کبدی ناشی از سیس پلاتین در موش‌های صحرایی

چکیده

مقدمه: سيس پلاتين يك داروي شیمی درمانی بسیار کارآمد در درمان سرطان‌های مختلف می‌باشد ولي عوارض جانبي متعددي مانند سمیت کبدی، سمیت کلیوی و نوروپاتي موجب كاهش دوز مصرفي اين دارو می‌گردد. مطالعه حاضر با هدف بررسي اثرات محافظتي هسپریدین و مالویدین بر آسيب کبدی ايجاد شده به‌دنبال تزریق سيس پلاتين در موش صحرايي انجام شده است.

مواد و روش‌ها: 32 موش صحرایی به‌صورت تصادفی به ۴ گروه مساوی شدند: ۱- گروه کنترل: در این گروه سالین به میزان ۵/۰ سی‌سی داخل صفاقی تزریق شد. ۲- گروه سیس پلاتین: در این گروه سیس پلاتین با دوز  mg/Kg6 به‌صورت تک دوز به‌صورت داخل صفاقی تزریق شد. ۳- گروه مالویدین: در این گروه مالویدین به مدت 21 روز (mg/kg, P.O, 100) به حیوانات داده شد و سپس در روز بعد، mg/Kg 6 سیس پلاتین به‌صورت تک دوز به‌صورت داخل صفاقی تزریق شد. ۴- گروه هسپریدین: در این گروه هسپریدین ۶ روز (mg/kg, P.O50) به حیوانات داده شد و سپس در روز بعد mg/Kg 6 سیس پلاتین به‌صورت تک دوز به‌صورت داخل صفاقی تزریق شد. ۹۶ ساعت بعد از تزریق سیس پلاتین خون و بافت کبد جمع‌آوری گردید.

نتایج: در گروه سیس پلاتین، مقدار آسپارتات آمینوترانسفراز (AST)، آلانین ترانس آمیناز (ALT) و مالون دی آلدهید (MDA) نسبت‌به گروه کنترل به‌طور معناداری بالاتر بود. همچنین در این گروه مقدار گلوتاتیون (GSH)، سوپراکسید دیسموتاز (SOD) و کاتالاز (CAT) به‌طور معنادار از گروه کنترل کمتر بود. در گروه مالویدین و گروه هسپریدین مقدار AST، ALT و MDA در مقایسه با گروه سیس‌پلاتین به‌طور معنی‌دار کاهش و مقدار GSH و CAT افزایش یافت. به علاوه، در گروه هسپریدین SOD به‌طور معناداری نسبت‌به گروه سیسس پلاتین افزایش یافت.

نتيجه‌گيري: تیمار با مالویدین و هسپریدین با بهبود عملکرد و کاهش استرس اکسیداتیو بافت کبد موجب کاهش عوارض ناشی از تزریق سیس‌پلاتین می‌گردد.