ویژگی‌های بالینی و آزمایشگاهی بیماران مبتلا به فشارخون بستری شده در بیمارستان بهارلو تهران با تشخیص کوید-19 و ارتباط آن با مرگ و میر آنها در سال 1399

چکیده

مقدمه: این مطالعه با هدف بررسی ویژگی‌های بالینی و آزمایشگاهی بیماران مبتلا به فشارخون با تشخیص کوید-19 و ارتباط آن با مرگ انجام شده است.

مواد و روش‌ها: این مطالعه به‌صورت هم‌گروهی گذشته‌نگر و بر روی 341 بیمار مبتلا به فشار خون و کووید-19 بستری شده در بیمارستان بهارلو انجام شد. اطلاعات بیماران در طول مدت بستری از خود بیماران و پرونده‌های پزشکی جمع‌آوری شد. رضایت آگاهانه‌ی خود بیماران یکی از شروط ورود بیماران به این مطالعه بود. سطح معناداری برای همه‌ی تجزیه و تحلیل‌ها 5 درصد در نظر گرفته شد.

نتایج: بر اساس نتایج به‌دست امده از این مطالعه میزان مرگ ومیر این بیماران 22% بوده است. دو گروه بهبود‌یافته و فوت‌شده از نظر سن (044/0P=)، مقدار اکسیژن در بدو بستری (000/0P=) و بستری شدن درICU  (000/0P=) اختلاف معنادار داشته‌اند به‌طوری‌که بیماران فوت شده به‌طور میانگین 12/3 سال پیرتر بوده، دارای 83/6 واحد اکسیژن خون کمتر در هنگام بستری و 3/69 درصد بستری بیشتر در ICU نسبت‌به گروه بهبود‌یافته بودند. دو گروه زنده مانده و فوت‌شده، از نظر فاکتورهای شمارش گلبول‌های سفید خون (007/0P=)، لنفوسیت (011/0P=)، نوتروفیل (000/0P=)، پروتیین واکنشی التهابی (000/0P=)، نیتروژن اوره خون (001/0P=)، کراتینین خون (002/0P=) و لاکتات دهیدروژناز (000/0P=) با هم اختلاف معنادار داشتند. این اختلاف به‌طوری بود که افراد فوت شده لنفوسیت و نوتروفیل کمتر و CRP، WBC، BUN، CR و LDH بیشتری نسبت به افراد زنده مانده داشتند.

نتیجه‌گیری: براساس نتایج این مطالعه بیماران مبتلا به فشارخون دارای میزان مرگ و میر بالاتری هستند. افراد فوت شده از نظر فاکتورهای تعداد گلبول‌های سفید خون، لنفوسیت، نوتروفیل، پروتیین واکنشی التهابی، نیتروژن اوره خون، کراتینین خون و لاکتات دهیدروژناز با گروه زنده مانده اختلاف داشتند.