بررسی ادغام ژنی AML1/ETO در کودکان مبتلا‌به لوسمی مراجعه‌کننده به بیمارستان امام خمینی (ره) تهران

roghayeh beykzadeh, Reza Shirkouhi, Reza Shirsiah, Nematollah Razmi

چکیده


مقدمه: ادغام T(8;21) یا به عبارتی AML1-ETO شایع‌ترین ترانسلوکاسیون در لوسمی میلوئیدی حاد در هر دو سن کودکان و بزرگسالان است. وقوع این ادغام ژنی در آینده درمانی شخص بیمار تأثیرگذار بوده و نقش پیش‌آگهی دارد. در جامعه مبتلایان ایرانی به لوسمی حاد، این ادغام ژنی مشخص نشده و شیوع آن نامشخص است. لذا مطالعه حاضر با هدف بررسی ادغام ژنی AML1/ETO در کودکان مبتلا‌به لوسمی مراجعه‌کننده به بیمارستان امام خمینی (ره) تهران انجام شد.

مواد و روش‌ها: در این مطالعه مقطعی، تعداد 58 کودک مبتلا‌به لوسمی میلوئیدی حاد با ریخت‌شناسی متفاوت در طی سال 95 مورد بررسی قرار گرفتند. پس از تهیه خون محیطی، بلافاصله سلول‌های تک‌هسته‌ای بیماران جدا شد. همچنین لام خون محیطی افراد برای تأيید ابتلا به لوسمی تهیه شد و از سلول‌های تک هسته‌ای بیماران نيز RNA تام استخراج شد. در نهايت از روش‌های مولکولی PCR, Nested PCR و Real-time PCR جهت ارزیابی ادغام استفاده شد.

نتايج: نتایج مطالعه حاضر نشان داد که محدوده سنی کودکان مورد مطالعه، 4-5 سال بود و 5/53% مؤنث و 5/46% مذکر بودند.80 % افراد مورد مطالعه دارای این ادغام ژنی بودند و همین‌طور mRNA آن در پلاسما در حد قابل‌توجهی وجود داشت. در بررسی خون محیطی غلظت هموگلوبین 6/9 گرم در دسی‌لیتر و میانگین شمارش گلبول‌های سفید 70500 در میکرولیتر به‌دست آمد.

نتيجه‌گيري: با‌توجه به فراوانی ادغام این ترانسلوکاسیون ژنی در جمعیت ایرانی مورد مطالعه، به‌نظر می‌آید استفاده از بررسی این ادغام جهت تعیین پیش آگهی و نیز استراتژی درمانی مفید باشد.


واژه های کلیدی


لوسمی حاد، میلوئیدی، AML، AML-1/ETO



DOI: 10.22100/jkh.v12i2.1677