تأثیر تجویز پروژسترون بر تعداد فولیکول‌های ثانویه موش تحریک تخمک‌گذاری شده در زمان پیش از لانه‌گزینی

Leila Narimani ORCID:0000-0002-3295-9086
, Nasim Beigi Boroujeni ORCID:0000-0002-4205-8169
, Mohamad Reza Gholami ORCID:0000-0003-3719-1659
, Khatereh Anbari ORCID:0000-0002-6468-3053
, Mitra Arianmanesh ORCID:/0000-0001-9691-3012
, Mandana Beigi Boroujeni ORCID:0000-0003-2276-3554

چکیده


مقدمه: تحريک تخمک‌گذاري توسط گنادوتروپين ها باعث افزايش پروژسترون در اواخر فاز فولیکولار و به‌دنبال آن تأثیر منفي روي نتيجه تحريک تخمک‌گذاري می‌شود. در اين مطالعه به بررسي تأثير تجویز پروژسترون بر تعداد فولیکول‌های ثانویه موش تحریک تخمک‌گذاری شده در زمان پیش از لانه‌گزینی پرداخته شد.

مواد و روش‌ها: در اين مطالعه از 15 سر موش ماده بالغ استفاده شد. حيوانات به‌طور تصادفي به سه گروه تقسيم شدند: گروه کنترل، گروه تحريک تخمک‌گذاري و گروه تحريک تخمک‌گذاري همراه با تجويز پروژسترون. در گروه‌هاي تجربي، باhMG  و hCG، تحريک تخمک‌گذاري انجام شد و سپس حاملگي کاذب در هر سه گروه القا گرديد. در گروه تجربی 2 پس از القاي حاملگي کاذب، روزانه 1mg پروژسترون به ازاء هر موش تزريق شد. جهت بررسي‌هاي بافت‌شناسی، در زمان پيش از لانه‌گزيني نمونه‌های تخمدان از هر سه گروه برداشته و پس از جمع‌آوري داده‌ها تجزیه و تحلیل آماري انجام شد.

نتايج: در بررسی نتايج، تعداد فولیکول‌های ثانویه بين گروه‌های تجربی 1 نسبت‌به گروه تجربی 2 و گروه کنترل افزایش معنی‌داری داشت (05/0P<). اما در گروه تجربی 2 نسبت‌به گروه کنترل، اختلاف معنی‌دار مشاهده نشد.

نتیجه‌گیری: تجویز پروژسترون پس از تحريک تخمک‌گذاري باعث مهار فولیکولوژنز و در نتیجه جلوگیری از وقوع سندرم تحریک بیش از حد تخمدان می‌شود. به نظر مي‌رسد که تجویز پروژسترون پس از تحريک تخمک‌گذاري باعث ایجاد شرايط متعادل‌تر در تخمدان شده است.

واژه های کلیدی


فولیکول ثانویه، تحریک تخمک‌گذاری، پروژسترون، پیش از لانه‌گزینی

تمام متن:

PDF XML


DOI: 10.22100/jkh.v14i1.2193